http://egosfirizo.wordpress.com/2009/01/15/hello-world/]

Αγαπητοί φίλοι,
οι τελευταίες ευδομάδες είναι γεμάτες γεγονότα, τα δεδομένα αλλάζουν, κάποιοι από σας ξέρουν πως η δράση είχε αποφασιστεί την Τετάρτη στο σταθμό του ΗΣΑΠ ΑΤΤΙΚΗ.
Έχουμε ένα νέο δεδομένο όμως.
Μιλήσαμε με την Μητέρα της Κας Κούνεβα, Ελένη Κούνεβα.
Είπε πως δε θέλει να χρησιμοποιηθεί το πρόσωπο της “Κωνσταντίνα”,
ούτε για μάσκες, όπως είμασταν έτοιμοι να κάνουμε, ούτε γενικώς..
είπε πως της ζήτησαν φωτογραφίες κι από εφημερίδες κι αρνήθηκε σταθερά.
Το πράγμα όμως έχει ενδιαφέρον από δω και πέρα…

Με τα ελληνικά της που είναι απλώς επαρκή και δεν αποδίδουν όλο το εύρος της σκέψης της ιδίας και της κόρης της, είπε πολλές φορές:

ΝΑ ΜΗ ΜΠΕΙ ΜΙΣΟΣ ΣΤΟ ΛΑΟ!
αυτός είναι ο λόγος που δε θέλει να χρησιμοποιηθεί το πρόσωπο
επίσης είπε:

δε ξέρω να πω τι θέλω

μπορείτε πολλά

να πω τι δε θέλω, μίσος

να μη μπει μίσος στο λαό

όχι μίσος

ηρεμία γύρω σας

να χετε ηρεμία γύρω σας

εσείς που τα κάνετε αυτά

να χετε ηρεμία γύρω σας

να συνεχίσετε το δρόμο που έχετε

και θα έχετε πολλούς ανθρώποι μαζί σας

σας ευχαριστώ πολύ

αν μας λείπει κάτι;

η υγεία της Κωνσταντίνα

και μας λείπει πολύ.

πρέπει να σημειωθεί πως εδώ δε μιλούν άνθρωποι νικημένοι από τον φόβο. Όταν όλοι ήθελαν να μαζευτούν η Κωνσταντίνα Κούνεβα συνέχιζε. Μέσα στις απειλές παρέμενε σταθερή και ήρεμη.
Έχουμε μιλήσει με ανθρώπους που την γνωρίζουν και μίλησαν για ένα άλλο συνδικαλιστικό ήθος. Πολύ ήρεμο και αποφασιστικό, χωρίς καμμία εμπάθεια.
Έκανε αυτό που είχε να κάνει και δεν οπισθοχωρούσε σε τίποτα.

Λοιπόν μ’αυτά τα δεδομένα η συζήτηση μπορεί να ξαναξεκινήσει. Το λέω αν και στιγμές δεν αντέχω άλλο^_^.

Απόψε στην Κατάλειψη της Λυρικής Σκηνής Ακαδημίας και Μασσαλίας θα γίνει συνέλευση καλλιτεχνών στις 5:30 με διάφορα θέματα. Θα τεθεί και το παρόν. Καλό είναι να το γνωρίζει κανείς και καλεσμένοι είναι όλοι. Θα είναι πολύς κόσμος απόψε. Ελάτε και σεις..

Η συνέλευση απόψε είναι μια καλή αφετηρία για κάτι θετικό, συγκεκριμένο, στον δημόσιο χώρο, ψύχραιμο και ανοικτό προς την κοινωνία, με λόγο, απλό, άμεσο, συμβολικό ίσως, με ευρηματικότητα και αν γίνεται και με χαρά ή χιούμορ δε ξέρω. Αν προχωρήσουμε σε συγκεκριμένες προτάσεις οι συζητήσεις που χάνονται σε γενικότητες θα γίνουν κι αυτές λιγότερο νευρωτικές.
Αυτά.
α. *j*

_________________________________________________________________________________________

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΦΡΙΚΗΣ

Κωνσταντίνα Κούνεβα

Μια εργάτρια με συνείδηση

ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΤΙΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (dida@enet.gr) ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΛΙΤΗ (politi@enet.gr) ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ JONNEK JONNEKSON

§«Είδα»! Είναι η πρώτη λέξη που έγραψε η φρικτά κακοποιημένη συνδικαλίστρια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Η Κωνσταντίνα επικοινωνεί πλέον μόνο με σημειώματα, γιατί φωνητικές χορδές δεν έχει… Η «φωνή» της, όμως, αν όλα πάνε καλά, δεν θα σταματήσει να φωνάζει για το άδικο. Ας ξετυλίξουμε την ιστορία της ασυμβίβαστης εργάτριας από τη Βουλγαρία ώς τη μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ) του «Ευαγγελισμού». Ας διαβάσουμε τις αναφορές της εργοδοσίας για το πρόσωπό της. Ας «ακούσουμε» την τελευταία της συνέντευξη. Ας δούμε τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εργασίας. Για να καταλάβουμε πώς φτάσαμε στο προμελετημένο έγκλημα.

Στον 9ο όροφο του «Ευαγγελισμού», πίσω από μια κλειστή δίφυλλη πόρτα που απαγορεύει αυστηρά την είσοδο, δίνει τις μάχες της η Κωνσταντίνα Κούνεβα. Οταν η πόρτα του δωματίου της ΜΑΦ ανοίγει, η Λένα Ντέτσεβα είναι θυμωμένη: η μητέρα Κωνσταντίνα, επιμένει η γιαγιά Λένα, να επιτρέψει στον 12χρονο γιο της να πάει σε ένα παιδικό πάρτι. Λίγο αργότερα στο διάδρομο εμφανίζονται δύο συναδέλφισσές της. Η μητέρα της εξαφανίζεται πίσω από τη δίφυλλη πόρτα και επιστρέφει λίγο αργότερα με ένα σημείωμα για τις συνδικαλίστριες. Η γραμματέας Κούνεβα δίνει οδηγίες για το σωματείο της.

Αυτό το θεριό θέλησης, δύναμης και υπομονής είναι η Κούνεβα. Μισότυφλη, βουβή, ακινητοποιημένη, με ρημαγμένο το ωραίο πρόσωπό της, καμένη μέχρι βαθιά στα σπλάχνα της εξακολουθεί να παλεύει. Για τη ζωή του παιδιού της, για τη νίκη του σωματείου της, για τη ζωή της. Μ’ αυτήν τη σειρά. Αλλωστε, μ’ αυτόν τον τρόπο ζούσε την κάθε της μέρα πριν από τη δολοφονική απόπειρα της 23ης Δεκεμβρίου.

Για χάρη του γιου της ήρθε στην Ελλάδα το 2001. Για χάρη των συναδέλφων της μπήκε στο Παναττικό Σωματείο Καθαριστριών & Οικιακών Εργαζομένων το 2002. «Εχει μια δύναμη αλλόκοτη, που προκαλεί δέος. Και ατσάλινη θέληση. Δεχόταν απειλές για πολύν καιρό, την παρακαλούσαμε όλοι να εγκαταλείψει αυτήν τη δουλειά, βλέπαμε πως κάτι πολύ σκοτεινό ερχόταν. Και δεν έκανε πίσω, ακόμα κι όταν ο γιος της, που του έχει τεράστια αδυναμία, την παρακαλούσε κλαίγοντας να φύγει. Εκείνη έδινε μια μάχη και ήθελε να τη φτάσει μέχρι τέλους». Η αδελφική της φίλη που μας μιλάει ζητάει να διαφυλάξουμε την ανωνυμία της.

«ΔΕΝ ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΟΤΑΝ»

Ενοχλητική και αυθάδης. Ετσι ακριβώς την περιέγραφαν οι επόπτες και οι προσωπάρχες της εταιρείας που εργαζόταν. Στις «αναφορές μη συμμόρφωσης» που υπέβαλλαν προς τον εργοδότη της σημειώνουν: «Η εργαζόμενη ήταν εκτός σταθμού και μίλαγε επί 10 λεπτά με μικροπωλητή. Είχε στα χέρια της φωτογραφίες και τις έδειχνε». Ενα μήνα αργότερα γίνεται ακόμα πιο θρασεία: «Μίλαγε με ένα ζευγάρι επί 20 λεπτά. Δικαιολογήθηκε πως ήταν φίλοι της». Κάνει κι άλλα φοβερά: «Τρώει σάντουιτς εν ώρα εργασίας», «Κάθεται στην τουαλέτα επί ένα τέταρτο», «Διπλώνει τις σακούλες καθιστή», «Πίνει καφέ εν τη μέση του σταθμού».

Η εργαζόμενη το έχει παραξηλώσει: «Η κυρία Κούνεβα ήταν με την κυρία Τάδε και μίλαγε από τις 18.30 μέχρι τις 18.50 και την έπιασα στην αποβάθρα και η κυρία Κούνεβα μίλαγε με την κοπέλα σεκιούριτι, καθώς οι αποβάθρες και οι σκάλες ήταν γεμάτες σκουπίδια. Προφανώς η κυρία Κούνεβα μαζεύει κοπέλες εν ώρα εργασίας και συνδικαλίζεται». Ετσι φτάνουμε στην αναφορά μη συμμορφώσεως του Δεκεμβρίου 2007, που προτείνεται ως «απαιτούμενη διορθωτική ενέργεια» η διακοπή συνεργασίας. Ελα, όμως, που αυτό το κακό δαιμόνιο είναι εκλεγμένη συνδικαλίστρια και δεν μπορεί κανείς εκ του νόμου να την απολύσει. Μπορεί, όμως, να της γίνει η ζωή δύσκολη με δεκάδες εξώδικα που της στέλνει η εταιρεία συνεχώς. Αλλά απαντά κι εκείνη με συνεχείς αναφορές προς την Επιθεώρηση Εργασίας.

Ενα μήνα πριν από το δολοφονικό χτύπημα, στις 26 Νοεμβρίου, συναντιέται με τον βέλγο δημοσιογράφο-φωτορεπόρτερ Ζακί Νελόρμ. Το ηχητικό αυτό ντοκουμέντο δημοσίευσε πρώτη η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» την περασμένη εβδομάδα. Τότε ακούστηκε η φωνή της Κούνεβα να δηλώνει καθαρά: «Μου λένε πως θα με σκοτώσουν».

Ο Ντελόρμ βρέθηκε στην Ελλάδα ως απεσταλμένος του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας – την οργάνωση ομπρέλα όλων των εθνικών ΓΣΕ του πλανήτη. Ερευνά το δουλεμπόριο εργατών. «Ηταν πολύ δύσκολο να γίνει η συνέντευξη, φοβόταν πως παρακολουθούν κάθε της κίνηση» θα μας πει ο βέλγος δημοσιογράφος από το τηλέφωνο.

Την ίδια περίοδο η Κούνεβα θα πει στους φίλους της ότι ένας άντρας με μουστάκι την παρακολουθεί. «Η εργοδοσία έχει κηρύξει πόλεμο στους εργαζόμενους. Υποψιάζομαι πως προσπαθούν να με απελάσουν. Δέχομαι ευθείες απειλές για τη ζωή μου. Με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε πως θα με σκοτώσουν».

Ο Ζακί, παρ’ όλη τη μακρόχρονη πείρα του στα κοινωνικά και τα εργασιακά θέματα, δεν θα δώσει μεγάλη βαρύτητα σ’ αυτήν την τελευταία καταγγελία. Θα πάρει τη συνέντευξη, θα της βγάλει μια φωτογραφία στα κλεφτά αργότερα στο Μαρούσι, και θα φύγει για να συνεχίσει την έρευνά του σε άλλες χώρες. Απαρατήρητη πέρασε η αναφορά στις απειλές και από το διερμηνέα της συνέντευξης, νομικό και ερευνητή στο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, Αποστόλη Καψάλη. «Δεν έδωσα σημασία στις αναφορές της για απειλές, γιατί ήταν κάτι που επαναλάμβανε πολύ συχνά. Η αλήθεια είναι πως δεν πίστεψα ότι θα τολμούσαν να επιτεθούν σε μία συνδικαλίστρια. Δεν είμαστε στην Κολομβία, έλεγα, εκεί σκοτώνουν τους συνδικαλιστές».

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Ενάμιση μήνα αργότερα, ένας συντετριμμένος Ντελόρμ μιλάει μαζί μας: «Σας στέλνω τώρα όλο το υλικό, θέλω να το δημοσιεύσετε. Δεν είχα καταλάβει πόσο δραματικά ειλικρινής ήταν, νόμιζα πως υπερέβαλε». Το υλικό φτάνει στα χέρια μας ενώ όλες μας οι πλη- ροφορίες θέλουν την αστυνομία να «επιμένει σχεδόν εμμονικά» στο έγκλημα πάθους. Κάνει φύλλο και φτερό την προσωπική ζωή της Κούνεβα, αναζητώντας τον πληγωμένο εραστή που επιχείρησε να την εξοντώσει! Μόνο που, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, η Κούνεβα ήταν ασυντρόφευτη τουλάχιστον επί μια 3ετία. Οταν παίζουμε το ηχητικό ντοκουμέντο στον υπολογιστή είναι σαν να ακούμε το χρονικό ενός προαγγελθέντος θανάτου. Η Κωνσταντίνα μιλάει στο κασετόφωνο του Ζακί. Τώρα πια, μετά την επίθεση με το βιτριόλι, ποτέ ξανά δεν θα ακούσουμε τη φωνή της. Οι φωνητικές της χορδές, όπως και ο λάρυγγας, ο φάρυγγας, ο οισοφάγος και το στομάχι της έχουν καεί.

Η κουβέντα τους θα ξεκινήσει με το σωματείο. «Μπήκα αμέσως στο σωματείο όχι από μαχητικότητα, αλλά γιατί στη χώρα μου όλοι είναι μέλη στα συνδικάτα, τα οποία ιστορικά λειτουργούν σαν ένα είδος διοίκησης, σαν γραφεία εργασίας, τα οποία διαχειρίζονται όλοι οι εργαζόμενοι. Οταν ήμουν νέα δούλεψα σε ένα εργοστάσιο με χημικά, όπου συνδικαλιζόμουν». Δεν ήταν η πρώτη φορά που αυτή η πτυχιούχος της αρχαιολογίας και της ιστορίας της τέχνης έκανε βαριές δουλειές. Τελειώνοντας το λύκειο, αναγκάστηκε να δουλέψει για δύο χρόνια πριν ξεκινήσει τις σπουδές της στο πανεπιστήμιο. Κι όταν αποφοίτησε, νεοσσός της ιντελιγκέντσιας που απολάμβανε κύρος και μια ελαφρώς καλύτερη ζωή στη χώρα, ο «υπαρκτός» σοσιαλισμός κατέρρευσε. Για να επιβιώσει, η Κούνεβα πουλάει ρούχα στις λαϊκές.

«Στη χώρα μου το εργατικό δίκαιο ήταν υποχρεωτικό μάθημα στο σχολείο. Πριν μεταναστεύσω έψαξα το ελληνικό εργατικό δίκαιο και κατάλαβα πως εδώ δεν θα είχα την προστασία που έχουν οι εργαζόμενοι στη Βουλγαρία». Παρ’ όλα αυτά, η Κούνεβα μεταναστεύει, αφού το καρδιολογικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο γιος της μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο χειρουργικά και το παιδί χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση. Η μητέρα της ήταν ήδη εγκατεστημένη εδώ, οπότε η Ελλάδα φαινόταν μια αυτονόητη επιλογή. Η Κωνσταντίνα εργάζεται πρώτα σε ένα σούπερ μάρκετ και αργότερα σε ένα φαρμακείο.

Το 2003 πιάνει δουλειά ως καθαρίστρια με αμοιβή μόλις κάτι παραπάνω από 600 ευρώ το μήνα. «Μπήκα αμέσως στο σωματείο και εκλέχθηκα στη διοίκηση το 2004 και άλλες δύο φορές στη συνέχεια. Υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των 1.000 μελών μας και χιλιάδων άλλων που δεν είναι καν δηλωμένοι. Μόνο στον νομό Αττικής στην καθαριότητα εργάζονται 100.000 άνθρωποι, 40.000 στη βιομηχανική καθαριότητα και 60.000 σε σπίτια. Τα μέλη μας δεν είναι πολλά, αλλά πρέπει να καταλάβετε πως αντιμετωπίζουμε ένα είδος τρομοκρατίας από τους εργοδότες. Οταν έχουμε εκλογές υπάρχει ένας αντιπρόσωπος του εργοδότη που μπαίνει, βγαίνει, σημειώνει τα πάντα».

Η Κούνεβα κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία της στο σωματείο. Από το 2006 και μετά ο πόλεμος με τον εργοδότη της έχει ανοίξει κανονικά. Η Κούνεβα κάνει συνεχείς καταγγελίες στην Επιθεώρηση Εργασίας: της οφείλουν δεδουλευμένα, δεν της καταβάλλουν επιδόματα αδείας, της κάνουν δυσμενή μετάθεση.

ΤΑ ΔΥΟ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

Από το 2004 το Παναττικό Σωματείο Καθαριστριών & Οικιακών Εργαζομένων κερδίζει τις πρώτες του νίκες. Τα αφεντικά πιέζονται πολύ κι αναγκάζονται να σέβονται έστω τους στοιχειώδεις κανόνες της εργατικής νομοθεσίας. Οι καθαρίστριες γίνονται όλο και πιο ενοχλητικές. Τόσο, που στις 18 Μαΐου του 2007 στο Πρωτοδικείο Αθηνών υποβάλλεται αίτημα για «σύσταση σωματείου εργαζομένων στην ΟΙΚΟΜΕΤ». Πρόκειται για ένα εργοδοτικό σωματείο, το οποίο στα ιδρυτικά του μέλη έχει στελέχη, προσωπάρχες και επόπτες της εταιρείας.

Η μεγάλη σύγκρουση των δύο σωματείων θα γίνει με αντικείμενο το 6ωρο. Το σωματείο συγκρούεται με την εργοδοσία, που θέλει οι εργαζόμενοι να εργάζονται μισή ώρα λιγότερο, ώστε να μην τους καταβάλλει βαρέα και ανθυγιεινά. Στην τριμερή συνάντηση που θα γίνει στο υπουργείο Εργασίας, στις 20 Νοεμβρίου του 2008, τα μέλη του αντισωματείου κάνουν συγκέντρωση έξω από το υπουργείο και γιουχάρουν τις συνδικαλίστριες. Ανάμεσα στο πλήθος των αντιδιαδηλωτών είναι κι ένας μετανάστης. Βρίσκεται στην αντιδιαδήλωση υπό την απειλή της απόλυσης. Γιουχάρει κι αυτός μαζί με τους άλλους. Η από- λυσή του, όμως, θα έρθει την Πρωτοχρονιά. Χωρίς να του έχει δοθεί το χαρτί της απόλυσης, ούτε το δώρο των Χριστουγέννων.

Το περιβάλλον για την Κούνεβα γίνεται όλο και πιο ασφυκτικό. Η μητέρα της, που δούλευε πριν από εκείνη στην ΟΙΚΟΜΕΤ, απολύεται μόλις η κόρη της εκλέγεται στο Δ.Σ. του σωματείου. «Εχω φίλους στη δουλειά που φοβούνται και να μου μιλήσουν ή να με χαιρετήσουν, μήπως και τους δει κάποιος από τη διεύθυνση» θα πει στον Ζακί Ντελόρμ. «Δεν έχουμε καμία υποστήριξη από τις Αρχές. Οι μηχανισμοί της Επιθεώρησης Εργασίας δουλεύουν προς όφελος της εργοδοσίας. Παλεύουμε ολομόναχοι».

Επρεπε να γίνει αυτό το χτύπημα για να γεμίσουν οι τοίχοι της πόλης με το σύνθημα «Κωνσταντίνα δεν είσαι μόνη». Το ίδιο και τα Πετράλωνα, η γειτονιά της. Το ίδιο κι ο σταθμός του ΗΣΑΠ. Τα είδαμε το πρωί· όταν επιστρέψαμε το μεσημέρι είχαν ήδη σβήσει τα μισά. «Ο,τι γράφει Κωνσταντίνα, το σβήνεις» είναι η εντολή που έχει ο υπάλληλος του ΗΣΑΠ, που «δεν γνωρίζει ποια είναι αυτή η Κωνσταντίνα, αφού έλειπε διακοπές». Από κοντά κι ένας επόπτης περιμένει να φύγουμε, για να σβήσει με ειδικά χημικά τα υπόλοιπα συνθήματα που έχουν γραφτεί στην πέτρα. ΟΙΚΟΜΕΤ ΗΣΑΠ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ – όλα μαζί με κεφαλαία μαύρα γράμματα. Κι όμως, το σύνθημα αυτό θα ξαναγραφτεί σε πανό, θα φωναχτεί σε διαδηλώσεις, διακινείται ήδη σε δεκάδες χιλιάδες μέιλ και προκηρύξεις συμπαράστασης στο ίντερνετ, από όλη την Ελλάδα, από όλο τον κόσμο, σε διαφορετικές γλώσσες.

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ

Η λέξη «αξιοπρέπεια» σου τριβελίζει το μυαλό όταν έρχεσαι σε επαφή με το περιβάλλον της Κωνσταντίνας. Στο σπίτι που νοικιάζουν, μια παλιά μονοκατοικία, με πολλές αβαρίες που τις έχουν επιδιορθώσει μόνες τους, η μητέρα της μας παραχωρεί λίγο από τον ελάχιστο χρόνο της, αφού όλη την ημέρα την περνάει στο νοσοκομείο. Στο ψηλοτάβανο δωμάτιο με τους γύψινους μαιάνδρους ένα ποδηλατάκι του 12χρονου Εμανουέλε, το κομπιούτερ του, τα σχολικά βιβλία του, τα βιβλία Ιστορίας της μητέρας του.

Το παιδί γνωρίζει για την επίθεση στη μητέρα του από την πρώτη μέρα. Ρωτάει συνέχεια για την υγεία της. Ακόμα δεν την έχει δει από κοντά. Η γιαγιά του του μεταφέρει καθημερινά τα νέα της. «Του είπα ότι στη μάνα του έριξαν βιτριόλι. Κι εγώ αμέσως αναγνώρισα τη μυρωδιά. Το βιτριόλι το χρησιμοποιούσαμε στη Βουλγαρία όταν βάφαμε μάλλινα υφάσματα. Μέσα η τσάντα της μυρίζει ακόμα». Η Λένα Ντέτσεβα δεν είναι καθόλου ευχαριστημένη από την αστυνομία και τις έρευνές της. «Νομίζω πως πάνε να το κουκουλώσουν. Μου έκαναν ερωτήσεις για τη ζωή της Κωνσταντίνας την προσωπική. Το κράτος δεν προστατεύει την Κωνσταντίνα, κανένας αστυνομικός δεν φυλάει εκείνη και το παιδί της. Αυτή τη φορά δεν μπόρεσαν να τη σκοτώσουν. Φοβάμαι, όμως, τι μπορεί να γίνει μετά. Φοβάμαι και για τη ζωή τη δική μου και του παιδιού της. Η Κωνσταντίνα δεν φοβάται. Ούτε πριν φοβόταν. Τι μίσος είχε μέσα του αυτός ο άνθρωπος που το έκανε; Αλλά και αυτός που τον έβαλε, γιατί αυτά είναι πληρωμένα. Αυτός για μένα δεν είναι άνθρωπος, ούτε μπορείς να πεις ότι είναι ζώο, τα ζώα δεν έχουν τέτοιο μίσος».

ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ!

Τα ζώα, όμως, κλωνοποιούνται. Εσχάτως και οι εργαζόμενοι. Αυτή ήταν η νέα λέξη που μάθαμε από την πολυαναμενόμενη έκθεση που ετοίμασε για το χώρο του επαγγελματικού καθαρισμού το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ. Η έκθεση επρόκειτο να παρουσιαστεί την προηγούμενη εβδομάδα, η παρουσίαση όμως αναβλήθηκε για… τεχνικούς λόγους. Εχει μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί, εκτός των δραματικών μαρτυριών των εργαζομένων, περιλαμβάνει κι ένα ολόκληρο κεφάλαιο όπου μελετά «μια ακραία μορφή ευελιξίας». Μαντέψτε ποια εταιρεία ήταν το παράδειγμα.

Ο Γιάννης Κουζής, καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, είναι ο επικεφαλής της έρευνας και μας μίλησε τηλεφωνικά. Ο ερευνητής επιβεβαιώνει τις καταγγελίες για λευκές συμβάσεις, ειδικά σε αλλοδαπούς που δεν γνωρίζουν ελληνικά. «Σου λένε υπόγραψε για τόσα και άλλα θα πάρεις στο χέρι. Με τεχνάσματα τους βάζουν να γράφουν ότι δουλεύουν λιγότερο από όσο απαιτείται για να μπουν στα βαρέα και ανθυγιεινά, ενώ επιπλέον υπάρχει και το φαινόμενο της κλωνοποίησης». Κλωνοποίηση εργαζομένων σημαίνει να δηλώνεις, π.χ., 50 άτομα προσωπικό σε ένα έργο, να απασχολείς 30 και τους 20 να τους στέλνεις αλλού – εισπράττοντας, όμως, το συνολικό ποσό της εργολαβίας. Οταν έρθει ελεγκτής, πέφτει σύρμα, οι κλωνοποιημένοι επιστρέφουν κι όλα είναι καλά!

Η έρευνα αναφέρει σοβαρές παραβιάσεις στην υγεία και την ασφάλεια – μολύνσεις, νοθεία στα χημικά, καθαρίστριες που εκτελούν ακόμη και χρέη μεταφορέα κομμένων μελών σε χειρουργείο, αλλά και μαρτυρίες σεξουαλικής παρενόχλησης. «Εχουμε καταγράψει μαρτυρίες που είναι ανατριχιαστικές, να φανταστείτε, παραλείψαμε τις πιο ακραίες. Ειδικά με τις αλλοδαπές εργαζόμενες, που χρειάζεται να συμπληρώσουν τα ένσημα για να ανανεώσουν την άδεια παραμονής, ξεπερνάει τα όρια της παρενόχλησης, γίνεται ωμός εκβιασμός». Και βιασμός από προσωπάρχες, επόπτες και προϊσταμένους, όπως λένε πολλές εργαζόμενες.

Στα συμπεράσματα της έρευνας ο Γιάννης Κουζής καταλήγει: «Τουλάχιστον στους δημόσιους οργανισμούς δεν πρέπει να υπάρχουν εργολαβίες, αλλά να απασχολείται μόνιμο προσωπικό. Πολλές φορές το Δημόσιο αποτελεί τον προπομπό για την απορρύθμιση της εργασίας». «Πιο φτηνά θα τους ερχόταν να μας είχαν μόνιμες» εξηγεί η αντιπρόεδρος της ΠΕΚΟΠ, Βάσω Τσούνη. «Θα σας δώσω το παράδειγμα του “Ευαγγελισμού”: το νοσοκομείο πληρώνει 1.700 ευρώ για κάθε καθαρίστρια, η ίδια παίρνει στο χέρι 500, 300 τα ένσημά της. Τα υπόλοιπα 900 ευρώ ο εργολάβος τα βάζει στην τσέπη του. Αν μας προσλάμβαναν κατευθείαν, θα τους έμενε και κέρδος».

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΣ

Μπορεί να της έκλεψαν την όραση, μπορεί να της σίγησαν τη φωνή, η Κούνεβα όμως έχει ακόμα ένα μυαλό ξυράφι και δύο χέρια. Μ’ αυτά χαϊδεύει το πρόσωπο της μάνας της, σφίγγει το χέρι της αδελφής της για να αντέξει τους πόνους. Και μ’ αυτά τα χέρια έγραψε το πρώτο της σημείωμα, το μήνυμά της στον έξω κόσμο: «ΕΙΔΑ».

Θα χρειαστεί δεκάδες εγχειρήσεις, εσωτερικές και εξωτερικές πλαστικές. Ελάχιστοι άνθρωποι μπορούν να δουν από κοντά την Κούνεβα αυτόν τον καιρό. Η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα είναι ένας απ’ αυτούς. «Είναι εξαιρετικά θαρραλέα κι έχει υψηλό ηθικό, πράγμα πολύ σπάνιο για άνθρωπο που έχει δεχθεί τέτοια επίθεση. Αυτό που της δίνει δύναμη είναι η φοβερά μεγάλη επιθυμία της να γίνει παράδειγμα για τους άλλους. Η Κωνσταντίνα θέλει να μη σκύψουν το κεφάλι, ώστε να αλλάξει η κατάσταση όχι μόνο στο σωματείο της αλλά και γενικότερα. Αυτό το μήνυμα προσπαθούσε σήμερα επί μισή ώρα να γράψει σε ένα χαρτί, για σας. Η Κούνεβα πιστεύει βαθιά στην υπόθεση του ανθρώπου που αγωνίζεται. Μου το λέει συνεχώς: Η πρώτη μου νίκη είναι που επέζησα. Η τρομοκρατία τους δεν πέρασε. Τώρα όλα θα βγουν στη φόρα».

ΕΨΙΛΟΝ – 25/01/2009

Είμαστε στην αρχή αλλά δε θέλει πολύ..

«Ο άντρας που με χτύπησε φορούσε γκρίζα ρούχα αστυνομικού». Η φράση αυτή επαναλαμβάνεται και στην πίσω σελίδα ενός φύλλου χαρτιού που κόπηκε βιαστικά από ένα μπλοκάκι, στο επισκεπτήριο της εντατικής του Ευαγγελισμού, όταν η 44χρονη Κωνσταντίνα Κούνεβα, που δίνει γενναία τη μάχη της, με μια κίνηση του χεριού της ζήτησε να γράψει.

«Αυτός που με χτύπησε φορούσε γκρίζα στολή αστυνομικού», ξανάγραψε.

Ευανάγνωστη γραφή. Σχεδόν καλλιγραφική, στη βουλγαρική γλώσσα. Τα πρώτα σημειώματα μετά την επίθεση «δεν έβγαζαν νόημα». Αλλά τώρα, σχεδόν ένα μήνα από εκείνο το βράδυ της 22ας Δεκεμβρίου, η άτυχη γυναίκα που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι, έχει διαύγεια. Ξέρει τι θέλει να πει έστω κι αν δεν μπορεί ακόμη να μιλήσει. Γράφει «στολή αστυνομικού» κι όχι «αστυνομικός». Αλλωστε, οι αστυνομικοί δεν φορούν γκρίζα στολή. Πολλοί, όμως, είναι αυτοί που, λόγω επαγγέλματος, φορούν στολές. Οι πυροσβέστες, οι τροχονόμοι και οι «σεκιουριτάδες» οι οποίοι είναι γνωστό ότι συχνά εντάσσονται σε θυγατρικούς κρίκους των εργολαβικών εταιρειών που αναλαμβάνουν την καθαριότητα κτιρίων. Είναι βέβαιο ότι οι αρμόδιοι της Αστυνομίας, όταν πήραν στα χέρια τους το σημείωμα της Βουλγάρας συνδικαλίστριας, το μόνο που δεν σκέφτηκαν ήταν να συσχετίσουν τη μαρτυρία της με τους συμπαθείς πυροσβέστες και τους τροχονόμους. Κι όχι μόνο γιατί αυτές οι δύο επαγγελματικές ομάδες είναι συγγενικές με το αστυνομικό σώμα…

«Απλήρωτοι τέσσερις μήνες»

Η δραστήρια γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών (ΠΕΚΟΠ) γίνεται και από τη κλίνη του νοσοκομείου επικίνδυνα «ενοχλητική» για τους φυσικούς και τους ηθικούς αυτουργούς της άνανδρης επίθεσης, ακόμη κι όταν δεν μπορεί να μιλήσει. Ομως, οι περισσότερες γυναίκες που εκπροσωπούσε, ως γραμματέας του σωματείου καθαριστών, σιωπούν, ενώ άλλες, όταν αποφασίζουν να μιλήσουν, κρατούν την ανωνυμία τους. Φοβούνται. Τώρα, ακόμη περισσότερο. Οι μαρτυρίες τους στην έρευνα που πραγματοποίησε ομάδα συνεργατών του ΙΝΕ (Ινστιτούτου Εργασίας) ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή του Παντείου, κ. Γ. Κουζή, με τη συμβολή και της Κούνεβα που συγκέντρωνε στοιχεία για τους εργολάβους των συνεργείων καθαριότητας, απλώς επιβεβαιώνουν την «ευρηματικότητα» των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για να αναπτυχθεί στην Ελλάδα ένα ιδιότυπο, τριτοκοσμικό μοντέλο εργασιακών σχέσεων στον συγκεκριμένο τομέα.

«Ημουν εργαζόμενη στο νοσοκομείο… μαζί με 80 συναδέλφους. Ηρθε η Επιθεώρηση να κάνει έλεγχο για την καταγγελία που κάναμε μέσω του σωματείου. Η καταγγελία έγινε γιατί είμαστε απλήρωτοι τέσσερις μήνες. Στον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι παίρναμε 350 ευρώ με δύο ρεπό και μάς έβαζε να υπογράφουμε ότι παίρναμε 600 ευρώ. Επειτα από αυτό, σιγά σιγά απολυθήκαμε».

Η περίπτωση κλασική. Μία ανάμεσα στις πολλές γυναίκες που χρησιμοποιούν οι εργολάβοι καθαριότητας στους οποίους αναθέτουν (outsourcing) οι δημόσιες επιχειρήσεις και τα νοσοκομεία τις υπηρεσίες καθαριότητας. Βασικό κριτήριο, βέβαια, το χαμηλό κόστος και χωρίς ποτέ να ελέγχεται πώς κατορθώνει ο εργολάβος να το συμπιέσει ακόμα πιο πολύ. Ισως επειδή, όπως αποκάλυψε παρέμβαση της Ομοσπονδίας Ιδωτικών Υπαλλήλων –με αφορμή την προκήρυξη μειοδοτικού διαγωνισμού συντηρητή καθαριότητας στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών– συχνά ο προϋπολογισμός δεν λαμβάνει υπόψη τη δαπάνη για τους κατώτατους μισθούς. Μάλιστα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο προϋπολογισμός υπολειπόταν κατά 52.303 ευρώ ακόμη κι αν ο εργολάβος απασχολούσε ανθρώπους μόνο με το κατώτατο ημερομίσθιο (του άγαμου και χωρίς προϋπηρεσία).

Αλλες φορές, η «συνενοχή» δημόσιου οργανισμού και εργολάβου αποκτά ευρύτερες κοινωνικές διαστάσεις. Ιδιαίτερα, όταν καταγγέλλεται ότι δεν τηρούνται στοιχειώδεις κανόνες για την ειδική εκπαίδευση των καθαριστών στον τρόπο αποκομιδής των απορριμμάτων με βάση τον εσωτερικό κανονισμό διαχείρισης επικίνδυνων ιατρικών αποβλήτων.

«Μπαίνω στο χειρουργείο και μαζεύω όλα τα υπολείμματα από τα χειρουργεία. Καθαρίζω όλα τα υπολείμματα. Τόλμησα και είπα ότι δεν είναι δική μου δουλειά. Μου έδειξαν την πόρτα, τι να κάνω; Είμαι μόνη μου με δύο παιδιά, πληρώνω ενοίκιο. Αντε και φεύγω και καταγγέλλω. Ποιος θα με πάρει αφού οι συνάδελφοί μου που απολύθηκαν, ακόμη να βρουν δουλειά; Μπαίνουν στη μαύρη λίστα».

Νομότυπη κομπίνα

Μάλιστα, όπως είχε αναφέρει στη Βουλή τον Μάρτιο του 2008 ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, κ. Ιω. Σκουλάς, στο Γενικό Κρατικό Αθηνών «μέλη του συνεργείου καθαρισμού, λόγω έλλειψης προσωπικού, αντικαθιστούν σε πολλές περιπτώσεις τους τραυματιοφορείς, εργάζονται ως βοηθοί κουζίνας, ως τραπεζοκόμοι, ακόμη και στη μεταφορά και αρχειοθέτηση απόρρητων ιατρικών εγγράφων».

Στην περίπτωση της εταιρείας ΟΙΚΟ.Μ.Ε.Τ στην οποία εργαζόταν η άτυχη Κούνεβα όπως και σε άλλες εταιρείες, η συμπίεση του κόστους εργασίας γίνεται με τον εξής τρόπο – ο οποίος είχε αποτελέσει και αντικείμενο καταγγελίας της ίδιας και του σωματείου της προς το υπουργείο Απασχόλησης: Οι εργαζόμενοι υπογράφουν ατομικές συμβάσεις με τις οποίες υποχρεούνται σε διάλειμμα 30 ή 45 λεπτών. Με αυτόν τον τρόπο, ο πραγματικά εργάσιμος χρόνος μειώνεται κάτω από 5 ώρες και 30 λεπτά, δηλαδή κάτω από το νόμιμο όριο που ορίζει ο Νόμος για την επικόλληση βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων (ΒΑΕ), όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Το επιχειρησιακό σωματείο (πρόσκειται στην ΠΑΣΚΕ), που δημιουργήθηκε το 2007, πρωτοστατεί σε αυτή τη μετατροπή, ενώ η βλαπτική μεταβολή είναι και νόμιμη, αφού οι εργαζόμενοι, στην πλειοψηφία μετανάστες, προσυπογράφουν τη μισθολογική και ασφαλιστική τους υποβάθμιση με ατομικές συμβάσεις.

Είναι προφανές τι μπορεί να οδηγήσει έναν εργαζόμενο καθαριστή ή μια καθαρίστρια (των 500, 600 ή και 700 ευρώ που δεν πληρώνεται υπερωρίες και Κυριακές) να προσυπογράψει. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι μόνο μέσα στο 2008 η επιχείρηση οδήγησε σε έξοδο 695 εργαζομένους (54 καταγγελίες συμβάσεων, 393 αποχωρήσεις ύστερα από λήξη συμβάσεων ορισμένου χρόνου και 248 οικειοθελείς αποχωρήσεις)! Πηγή των στοιχείων είναι ο ΟΑΕΔ Πειραιά ο οποίος, μέχρι πρότινος, αρνιόταν πεισματικά να παράσχει οποιαδήποτε σχετική πληροφορία, με συνέπεια να ζητηθεί εισαγγελική παραγγελία και να γίνει και προσφυγή στον Συνήγορο του Πολίτη.

Για μια επιχείρηση που, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ιδιοκτήτη της κ. Νικήτα Οικονομάκη στην «Κ», απασχολεί 864 εργαζομένους, η υπέρμετρη μείωση του προσωπικού μέσα στο έτος παραπέμπει σε μία μοναδική περίπτωση «ανακύκλωσης» ανθρώπων.

Αυτό, όμως, που δεν είναι καθόλου προφανές είναι το πώς η εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ που οφείλει να γνωρίζει τις συνθήκες που επικρατούν στις εργολαβίες καθαριότητας, στη «συμφιλιωτική συνάντηση» που συγκάλεσε για το αίτημα της ΠΕΚΟΠ ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Απασχόλησης, κ. Δημ. Κοντός, στις 27 Νοεμβρίου, έθεσε ως βασικό κριτήριο για τη στάση που θα τηρούσε στην παρουσίαση έστω και μιας ατομικής σύμβασης… από τις ήδη 200 υπογεγραμμένες.

«Οι όμορφες υπέφεραν…»

«Επαιρναν τις κοπέλες και τις έκαναν πάσα από ’δω και από ’κει. Μέσα στα αμαξοστάσια. Οταν εγώ πήγα εκεί, αυτό ήταν… πώς να σας το πω; Κάτι σαν τρόπος ζωής και συμπεριφοράς, σαν καθεστώς. Ναι! Ετσι ήταν τότε. Ειδικά άμα έβλεπαν καμιά νοστιμούλα αλλοδαπή, της έκαναν τη ζωή κόλαση. Βλέπετε, αυτές φοβούνται πολύ περισσότερο από μας. Είχαν το φόβο της απέλασης. Δεν μιλούσαν, επειδή εκτός από τη δουλειά θα έχαναν και τα ένσημα που ήταν τόσο απαραίτητα για να μείνουν στη χώρα μας. Τα έβλεπα αυτά τα πράγματα και τα κράταγα μέσα μου. Οι περισσότερες φεύγαμε σακατεμένες, σωματικά και ψυχικά».

Αλλες μαρτυρίες αποκαλύπτουν εξευτελιστική μεταχείριση και σεξουαλική παρενόχληση από τους επόπτες των συνεργείων καθαριότητας ή ακόμη και από στελέχη της επιχείρησης ή του οργανισμού. Οι πιο ευάλωτες είναι οι νέες αλλοδαπές, αυτές που δεν έχουν μόρφωση ή δεν γνωρίζουν ελληνικά και έχουν πιεστικά προβλήματα επιβίωσης. Οι διοικήσεις δεν γνωρίζουν τίποτε. Οι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ, που έχουν μάτια παντού, όταν πρόκειται για τα δικά τους θέματα, δεν έβλεπαν, δεν άκουγαν, δεν μιλούσαν… Αλλά και σήμερα αδυνατούν να καταλάβουν. Αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη οτιδήποτε δεν εντάσσεται στην πατροπαράδοτη συνδικαλιστική γραμμή και πολλοί εύχονται, (κατά βάθος), το κύμα οργής που έχει προκαλέσει η απόπειρα κατά της Κωνσταντίνας, να κοπάσει και η υπόθεση να ξεχαστεί, όπως τόσες άλλες υποθέσεις που κατά καιρούς «συγκλονίζουν το πανελλήνιο».

Η «εγκύκλιος Γιακουμάτου» και ο φόβος της «μαύρης λίστας»

Το σοβαρότερο έγγραφο ευθείας παρέμβασης του υπουργείου Απασχόλησης στις εργολαβικές εταιρείες, η «εγκύκλιος Γιακουμάτου», συνιστά την πρώτη δημόσια παραδοχή για τον εργασιακο μεσαίωνα που επικρατεί στις εταιρείες καθαριότητας.

Η εγκύκλιος προέτρεπε τις ΔΕΚΟ και τα ΝΠΔΔ να συμπεριλάβουν ως βασικό όρο στις συμβάσεις με τους εργολάβους την τήρηση των όρων της εργατικής νομοθεσίας. «Σε περίπτωση που διαπιστωθεί παραβίαση του όρου θα καταγγέλλεται η σύμβαση με την αναδοχο εταιρεία», προειδοποιούσε ο κ. Γερ. Γιακουμάτος.

Την ανάγκη συνευθύνης του δημόσιου οργανισμού επανέφεραν ξανά με ερώτησή τους στη Βουλή, και οι βουλευτές της Ν.Δ., κ. Μιχαλολιάκος και Κοσμίδης.

Πώς γίνεται και δεν υπάρχει ούτε ένας έκπτωτος εργολάβος σε ΔΕΚΟ ή νοσοκομεία;

Την απάντηση, εμμέσως πλην σαφώς, δίδει ο γενικός γραμματέας του υπουργείου, κ. Δημ. Κοντός, όταν παραδέχεται στον ραδιοφωνικό σταθμό «ΣΚΑΪ» ότι οι εργολάβοι σε αυτό τον τομέα εκδηλώνουν «έντονη παραβατικότητα, η οποία όμως επικαλύπτεται από τη νομιμότητα».

Ετσι, ο μόνος τρόπος είναι να μιλήσουν οι ίδιοι οι μετανάστες, αυτοί που αναγκάστηκαν υπό την απειλή συνδικαλιστών και εργολάβων να πραγματοποιήσουν αντισυγκέντρωση έξω από το υπουργείο Απασχόλησης για να αποδοκιμάσουν τις συνδικαλίστριες Κούνεβα, Τσιούνη και Παπαθανάση. Μόνο αν αυτοί ξεπεράσουν τον φόβο της «μαύρης λίστας» μπορεί να εντοπιστεί η παρανομία. Αυτό προϋποθέτει έναν άλλο προσανατολισμό και για τη ΓΣΕΕ (δεν έχει δώσει ούτε μία συνέντευξη για το θέμα) αλλά και για την αρμόδια υπουργό, κ. Φάνη Πετραλιά. Απλώς υπενθυμίζουμε ότι οι μετανάστες ούτε ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές, ούτε είναι μέλη των συνδικάτων για να εξασφαλίσουν έδρες στα συνέδρια των Εργατικών Κέντρων.

Η συγκέντρωση θα γίνει στις 18.00 στα προπύλαια και θα ακολουθήσει πορεία προς το υπουργείο Απασχόλησης.

Μαχητικό άρθρο του Indy.gr με αφορμή την κινητοποίηση της Πέμπτης(22/ 1) με κάποιες πληροφορίες για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι “εργολάβοι” οι οποίες δεν έχουν αναφερθεί σε κάποιο άλλο ποστ.. εδώ

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

Οπως όπως φαίνεται πως έκλεισαν τον «φάκελο Κούνεβα» οι αρμόδιες αστυνομικές αρχές που είχαν αναλάβει να διενεργήσουν την έρευνα για την πρωτοφανή επίθεση με βιτριόλι παραμονές Χριστουγέννων σε βάρος της 44χρονης συνδικαλίστριας, γενικής γραμματέως της Παναττικής Ενωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού (ΠΕΚΟΠ).

Περίπου δύο εβδομάδες μετά την εγκληματική ενέργεια σε βάρος της Κωνσταντίνας Κούνεβα, που δίνει ακόμη τη μάχη για τη ζωή καθώς ζωτικά της όργανα έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες από την κατάποση του οξέος, ενώ έχει ήδη χάσει την όρασή της από το ένα μάτι, η Αστυνομία ολοκλήρωσε την έρευνά της και απέστειλε τη σχετική δικογραφία στην Εισαγγελία της Αθήνας.

Η εισαγγελέας Πρωτοδικών όμως Ελένη Ράικου που μελέτησε τον φάκελο έκρινε ότι η Αστυνομία έκανε «μισή δουλειά» και της επέστρεψε -πριν από λίγες ημέρες- τη δικογραφία με τη ρητή εντολή να γίνουν συγκεκριμένες συμπληρωματικές ενέργειες προκειμένου να διερευνηθεί σωστά η υπόθεση.

Να μην κλείσει ο φάκελος πριν καταστεί δυνατό να δώσει η κ. Κούνεβα τη δική της μαρτυρία για τον εφιάλτη που έζησε ήταν η εντολή της εισαγγελικής λειτουργού
Μεταξύ άλλων η εισαγγελική λειτουργός έδωσε εντολή:

* Να ληφθούν και άλλες καταθέσεις από αυτόπτες μάρτυρες της άνανδρης επίθεσης ή και να εξεταστούν συμπληρωματικά άλλοι που έχουν ήδη δώσει μαρτυρία. Να ληφθούν καταθέσεις και από τους υπεύθυνους της εταιρείας ΟΙΚΟΜΕΤ στην οποία εργαζόταν η άτυχη γυναίκα. Η εταιρεία αυτή είχε αναλάβει εργολαβικά την καθαριότητα του ΗΣΑΠ αλλά και άλλων δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων.

* Να γίνουν νέες εργαστηριακές εξετάσεις.

* Να μην κλείσει ο φάκελος πριν καταστεί δυνατό να δώσει η Κωνσταντίνα Κούνεβα τη δική της μαρτυρία για τον εφιάλτη που έζησε τα μεσάνυχτα της 23ης του περασμένου Δεκέμβρη όταν επιστρέφοντας από το μεροκάματο δέχτηκε επίθεση σε δρόμο των Ανω Πετραλώνων, πιθανόν από δύο αγνώστους, οι οποίοι της πέταξαν βιτριόλι στο πρόσωπο και στη συνέχεια αφού την ακινητοποίησαν την ανάγκασαν να το καταπιεί. Οπως μάλιστα αναφέρεται στην εισαγγελική παραγγελία, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο, εφόσον η γυναίκα δεν είναι σε θέση να μιλήσει, να δοθεί η κατάθεση γραπτώς.

Ηταν ελλιπής

Η εκτίμηση πάντως της εισαγγελέως Ράικου ότι η διερεύνηση της υπόθεσης ήταν ελλιπής έρχεται να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες που ήθελαν τους αστυνομικούς προανακριτές να επιμένουν στην προσωπική ζωή του θύματος βλέποντας προς την κατεύθυνση του εγκλήματος πάθους αγνοώντας τις καταγγελίες του περιβάλλοντος Κούνεβα ότι η δυναμική μετανάστρια είχε στοχοποιηθεί εξαιτίας των αγώνων της για τα δίκαια των εργαζομένων στις ιδιωτικές εταιρείες καθαρισμού.

Οι μαρτυρίες

Οι μαρτυρίες μάλιστα των συναδέλφων της αλλά και της οικογένειάς της ότι δεχόταν απειλές λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης ενισχύονται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο και από την αποκάλυψη της «Κ.Ε.» του περιεχομένου της τελευταίας συνέντευξης της Κούνεβα, λίγες ημέρες πριν από το δολοφονικό σε βάρος της χτύπημα. Η 44χρονη, η οποία στην πατρίδα της, τη Βουλγαρία, ήταν ιστορικός, ενώ στη χώρα μας εργαζόταν νυχθημερόν ως καθαρίστρια, μιλώντας στις 26 του περασμένου Νοέμβρη στον Βέλγο φωτορεπόρτερ, Ζακί Ντελόρμ, είχε πει επί λέξει αναφερόμενη στα προβλήματα που της είχε προκαλέσει η συνδικαλιστική της δράση:

* «Δέχομαι ευθείες απειλές, όχι συγκαλυμμένες. Με έχουν πάρει τηλέφωνο, με έχουν απειλήσει ότι θα με σκοτώσουν».

Με αφορμή την εισαγγελική παραγγελία προς την Αστυνομία για συμπληρωματική έρευνα οι πληρεξούσιοι δικηγόροι του θύματος, Κώστας Παπαδάκης και Δάφνη Βαγιανού, αφού εξέφρασαν τη «δυσάρεστη έκπληξή τους» για την ελλιπή έρευνα μίλησαν για: «επιστροφή της δικογραφίας από την Αστυνομία προτού καν η ανακριτική έρευνα όχι απλά ολοκληρωθεί αλλά διανύσει τους πρώτους αναγκαίους προσανατολισμούς της, όπως είναι η αναζήτηση του περιβάλλοντος των ενόχων, και προβεί σε αναγκαίες ανακριτικές πράξεις, όπως η εξέταση των αυτοπτών μαρτύρων, η επεξεργασία των αντικειμενικών ιχνών πειστηρίων και γενετικού υλικού και φυσικά η εξέταση της ίδιας της Κούνεβα, όταν αποκατασταθεί πλήρως η δυνατότητά της να δώσει κατάθεση».

«Η ενέργεια αυτή -δήλωσαν οι γνωστοί δικηγόροι-, σε μία περίοδο που εκδηλώνεται ένα τεράστιο κύμα συμπαράστασης στην Κούνεβα σε όλη την Ελλάδα, δεν μπορεί να δημιουργεί παρά ανησυχία και ερωτηματικά για τις προθέσεις των αστυνομικών αρχών που χειρίζονται την υπόθεση. Οπως έχουμε ξαναδηλώσει, καμία ολιγωρία και συγκάλυψη δεν είναι ανεκτή. Η ολοκήρωση της έρευνας και η ανεύρεση των ενόχων είναι ζήτημα καθοριστικής σημασίας όχι μόνο για τη δικαίωση της Κούνεβα, αλλά για την ίδια την πορεία των δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών στην Ελλάδα, την ισότητα των δύο φύλων και την αντιστροφή της βαρβαρότητας που απειλεί το νομικό πολιτισμό». *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 19/01/2009

Άρθρο του Πέτρου Θεοδωράκη στα ΝΕΑ. Το λινκ εδώ
Είναι σημαντική η σύνδεση του γεγονότος με την χυδαία ατιμώρητη δολοφονία αλλοδαπού στην Πέτρου Ράλλη και με την συζήτηση (που δεν έγινε) για την ιθαγένεια. Άλλα θέματα που πολλοί ζητούν να επανέλθουν στο προσκήνιο. Η υπόθεση ΚΟΥΝΕΒΑ ανοίγει κι αυτά τα ζητήματα.